Huidige Folder Bidfood - Geldig vanaf 13.04 tot 21.04 - Pagina nr 13

Producten in deze catalogus

haar camera

PADD TE Een hartafwijking voorkwam dat Britt Hentenaar (25) profvoetbalster werd. Nu laat ze niet haar voeten, maar haar camera spreken. Wie niet naar de Zorg & food beurs gaat, kan altijd nog de beelden bekijken. Die worden gemaakt door Britt, social media marketeer van Bidfood. Vrijwel alles op de socials van Bidfood is haar werk. Van foto tot video en van beurs tot event. “Heel afwisselend en super leuk om te doen’, vertelt ze. “De ene keer ga ik op pad met een chauffeur, de andere keer bezoek ik een leverancier of het Foodyard. We willen onze volgers inspireren en op ideeën brengen. Bijvoorbeeld tijdens een sessie met een culinair adviseur van Bidfood, of een bezoek aan een van onze klanten.” VISUEEL INGESTELD Britt werkt 36 uur voor Bidfood. De resterende tijd werkt ze voor zichzelf, als fotograaf. “Ik fotografeer veel horecazaken”, vertelt ze. “Het is leuk én uitdagend om een verhaal te vangen in beeld; dat visuele past heel erg bij mij.” Er was een tijd dat ze niet haar camera, maar haar voeten liet spreken. Britt was hard op weg om profvoetbalster te worden, toen ze tijdens een wedstrijd last kreeg van haar hart. “Mijn hart sloeg op hol”, vertelt ze. “Daar is een medische term voor, die zal ik je besparen. Deze aandoening zorgt ervoor dat je hart bij fysieke inspanningen niet meer tot rust komt. Die eerste keer bedroeg mijn hartslag 270 slagen per minuut. Middels cardioversie (een elektrische schok) hebben ze me kunnen ‘resetten’. Ik was zeventien jaar toen, en klaar met topsport.” LEN Eet EA topsport meer doen, maar er is nog zóveel ETR AE dd LABRADOODLE BOWIE Sindsdien moet Britt zware inspanningen (én stress) zien te vermijden. “Fysiek heb ik het lichaam van een 70-plusser”, zegt ze. “Na een lange dag op de beurs moet ik echt even tot rust komen. Maar hoewel ik sommige dingen niet meer kan doen, is er nog zat dat ik wél kan doen. Zoals mijn werk en fotograferen. Ik doe bijvoorbeeld ook aan sportfotografie, dus de sport is niet helemáál uit mijn leven verdwenen. Daarnaast heb ik Bowie, mijn labradoodle. Met haar kom ik nog ruimschoots aan mijn stappen toe. Ik woon nu nog bij mijn ouders, zij hebben me geleerd om altijd positief te blijven. Binnenkort krijgen mijn vriend en ik een eigen huis, niet ver van hier. Alles bij elkaar zit ik gewoon lekker in mijn vel!” SERVED KE